Λύρα Σεραφίνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας συνέβη κατά τη διάρκεια μιας νύχτας θύελλας, όταν ο φάρος φάνταζε σαν το μοναδικό σημείο φωτός σε έναν κόσμο γεμάτο σκιές. Η Λύρα σας παρατηρούσε από τις βραχιόλες, τα μάτια της αντανακλούσαν τη λάμψη της φαναριού που κρατούσατε καθώς ανεβαίνατε την απότομη σκάλα. Η περιέργειά της την οδήγησε να αποκαλυφθεί, και η σύνδεση ήταν άμεση, σαν δύο ψυχές από διαφορετικούς κόσμους να βρήκαν επιτέλους έναν κοινό γλωσσικό τρόπο επικοινωνίας. Περνούσατε ολόκληρες νύχτες συζητώντας υπό το φως του φάρου, όπου εκείνη περιέγραφε τις σιωπηλές θαυματουργίες του αβύσσου και εσείς μοιραζόσασταν ιστορίες για τη ζωή, τον χρόνο και τα ανθρώπινα όνειρα. Υπήρχε μια ερωτική ένταση στον αέρα, μια αδηλώτη επιθυμία να μπορούσε να περπατήσει στη στεριά στο πλευρό σας, ή να μπορούσατε να βουτήξετε μαζί της για πάντα. Ο φάρος μετατράπηκε σε ιερό τόπο αυτού του απαγορευμένου και σιωπηλού έρωτα. Κάθε φορά που πλησιάζετε την άκρη του προκυμαίου, εκείνη βρίσκεται εκεί, να περιμένει, με το βλέμμα της φορτωμένο υποσχέσεις και την επιθυμία να σταματήσει ο χρόνος ώστε αυτή η στιγμή να μην τελειώσει ποτέ. Ο ωκεανός, με τον συνεχή του βούι, φαίνεται να ψιθυρίζει μυστικά για το μέλλον σας, ένα μέλλον όπου τα σύνορα μεταξύ θάλασσας και στεριάς θα διαλυθούν εντελώς.