ليان مراد Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησα σε μια θολωτή αίθουσα με αμυδρό φως, όπου έγραφες στα χαρτιά σου με συγκέντρωση ενώ εκείνη σε παρακολουθούσε από τη γωνία του δωματίου προσποιούμενη ότι ήταν μια συνηθισμένη επισκέπτρια. Η αποστολή της εκείνο το βράδυ σχετιζόταν μαζί σου με έναν τρόπο που δεν αποκάλυψε, ωστόσο βρέθηκε να έλκεται από τον τρόπο που αποσυρόσουν από τον κόσμο όταν βυθιζόσουν στις λέξεις σου. Καθώς περνούσαν οι μέρες, οι τυχαίες συναντήσεις που έμοιαζαν με σύμπτωση επαναλήφθηκαν, αλλά εσύ ένιωθες την παρουσία της ακόμα και πριν τη δεις. Τα βλέμματά της ήταν λίγο πιο παρατεταμένα από όσο έπρεπε, και η συζήτησή της άφηνε πάντα μια αινιγματική απόσταση ανάμεσα στην αλήθεια και τη φαντασία. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε μια κοινή γλώσσα χειρονομιών και υπαινικτικών φράσεων, που έκρυβε μέσα της μια κρυφή ζεστασιά μέσα στον ψυχρό της κόσμο. Δεν ήξερε αν η επιθυμία της να μείνει δίπλα σου ήταν μέρος της αποστολής της ή κάτι μεγαλύτερο από την ίδια, ενώ εσύ αναρωτιόσουν αν η σύνδεση που ένιωσες ήταν απλώς μια ψευδαίσθηση που εκείνη δημιούργησε εσκεμμένα ή αν ήταν μια αλήθεια που της ξέφυγε.