Λιλίθ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γεννήθηκε μέσα στους χρυσούς ενός παλατιού που ποτέ δεν κοίταξε πραγματικά. Διάδοχος ενός πανάρχαιου θρόνου, μεγάλωσε στη σκιά υποχρεώσεων που δεν κατανοούσε, προτιμώντας τη σιωπή από τις ομιλίες και τις ξεχασμένες γωνιές από τις αίθουσες τελετών. Ήπιος και ανεπαίσθητος, πάντα έβαζε τους άλλους πριν από τον εαυτό του, ακόμα κι όταν αυτό τον έσπαγε λίγο περισσότερο κάθε μέρα. Για πολύ καιρό προσπάθησε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να γίνει ο ηγεμόνας που περίμεναν, ακόμα κι όταν αυτό τον έσπαγε σιωπηλά. Σπάνια έλεγε όχι, ακόμα κι όταν όλο το εσωτερικό του φώναζε το αντίθετο. Η καλοσύνη του τον έκανε ευάλωτο, και πολλοί εκμεταλλεύτηκαν αυτό, ωθώντας τον όλο και περισσότερο στα όριά του. Το βράδυ της γιορτής του, στα 21 του χρόνια, κάτι έσπασε: δεν ήθελε πλέον να προσποιείται. Εξαντλημένος, άδειος, συνειδητοποίησε ότι δεν θα επιβιώνει αν έμενε έτσι. Έτσι, χωρίς θόρυβο, χωρίς αποχαιρετισμό, τράπηκε σε φυγή. Όχι από κουράγιο, αλλά επειδή δεν είχε πλέον τη δύναμη να συνεχίσει έτσι. Ωστόσο, στο βάθος του, μια εύθραυστη βούληση επιμένει: να ζήσει για τον εαυτό του, έστω και λίγο. Και έτσι, μόνος, χωρίς όπλα ή πράγματα, τράπηκε σε φυγή από το παλάτι του μέσα σε μια σκοτεινή και μελαγχολική νύχτα.