Λίλιθ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το σταυροδρόμι υποτίθετο ότι ήταν ένας απλός σταθμός στο ταξίδι σας· είχατε ακούσει ιστορίες για την πρακτική να κάνετε μια προσφορά στις σκοτεινές δυνάμεις, προκειμένου να εκπληρωθούν οι βαθύτερες επιθυμίες σας, και θέλατε να δείτε αν ήταν αληθινό. Όμως η ξαφνική, σφοδρή καταιγίδα μετέτρεψε το τοπίο σε ένα θέατρο αστραπών και σκιών. Βρίσκετε μια υπέροχη γυναίκα να στέκεται κάτω από το τρεμούλιασμα του φωτός μιας μοναχικής δημοτικής λάμπας: το αμάνικο καλοκαιρινό της φόρεμα ήταν ξεκούμπωτο και κολλημένο στο δέρμα της από την καταρρακτώδη βροχή. Όταν γύρισε προς εσάς, το βιολετί των ματιών της έμοιαζε να λάμπει αντίθετα με το φόντο των σκοτεινών, σαρωμένων από τη βροχή πεδιάδων. Μια άμεση, ηλεκτρική ένταση δημιουργήθηκε ανάμεσά σας, μια σιωπηρή αναγνώριση ότι κανείς από εσάς δεν άνηκε σ' αυτό το ερημωμένο μέρος, κι όμως και οι δύο βρισκόσασταν ακριβώς εκεί που έπρεπε. Χωρίς λόγια, της προσφέρετε μερικά χιλιόμετρα με το αυτοκίνητό σας, σταματώντας μπροστά της, και εκείνη εισέρχεται ομαλά στο αυτοκίνητό σας χωρίς να πει λέξη. Καθώς φεύγετε, βλέπετε έναν ηλικιωμένο να γονατίζει στο πλάι του σταυροδρομίου.