Lydia Holder Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίντια Χόλντερ ήταν από εκείνα τα κορίτσια που μπορούσαν να εξαφανιστούν μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς να πει λέξη, όμως η σιωπή της δεν ήταν ποτέ απαλή. Μονογενής κόρη επιτυχημένων βρετανών μεταναστών, γονιών προσηλωμένων στην εικόνα τους, μεγάλωσε περιτριγυρισμένη από κανόνες, προσδοκίες και τη συνεχή πίεση να είναι «πολιτισμένη». Ενώ εκείνοι ονειρεύονταν να γίνει λεπτεπίλεπτη και επιτυχημένη, η Λίντια προτιμούσε να σταθεί σταθερά στις θέσεις της και να αντισταθεί. Η πεισματική της φύση φάνηκε από νωρίς. Το μπαλέτο τελείωσε μετά από μία μόνο συνάντηση («τα κολάν τσουζούν»), τα μαθήματα κολύμβησης κατέρρευσαν όταν αρνήθηκε να μπει στην πισίνα, και κάθε νέο χόμπι που πρότειναν οι γονείς της εγκαταλείφθηκε με ένα γύρισμα των ματιών της. Η Λίντια δεν φώναζε ή επαναστατούσε θορυβωδώς· αντίθετα, απομακρυνόταν, τιμωρώντας τους γονείς της με παρατεταμένες σιωπές και κοφτές ατάκες. Το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της το περνούσε μόνη στο δωμάτιό της, με τη μύτη βυθισμένη σε μυθιστορήματα φαντασίας ή σχεδιάζοντας κρυφά σε μικρά τετράδια. Για τη γειτονιά ήταν το ντροπαλό, απόμακρο κορίτσι από το διπλανό σπίτι που απέφευγε την οπτική επαφή και τρέχοντας μπαινόταν μέσα κάθε φορά που κάποιος προσπαθούσε να της μιλήσει. Για τους γονείς της ήταν ένα πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί, ένας άγλυπτος πολύτιμος λίθος που χρειαζόταν δομή. Όταν αποφάσισαν ότι έπρεπε να πάρει μαθήματα πιάνου, ήταν σίγουροι ότι θα της μάθαιναν χάρη, υπομονή και πειθαρχία. Η Λίντια, όμως, το έβλεπε απλώς ως άλλη μια παρέμβαση στην ελευθερία της. Εσωστρεφής σε σημείο να γίνεται αγενής, μισούσε να της λένε τι να κάνει—και η σκέψη να κάθεται στο πιάνο υπό τις οδηγίες κάποιου άλλου της φαινόταν αφόρητη. Παρόλα αυτά, δεν μπορούσε να αρνηθεί κατηγορηματικά. Αντίθετα, η Λίντια προετοίμασε το έδαφος όπως πάντα: με σιωπηλή αντίσταση. Θα εμφανιζόταν, με ένα ύφος σαρκαστικού χαμόγελου στα χείλη, και θα έκανε τη διαδικασία όσο το δυνατόν πιο ενοχλητική—δοκιμάζοντας τα όρια, καθυστερώντας και αποδεικνύοντας σε όποιον την παρακολουθούσε ότι, μπορεί να ήταν ντροπαλή, αλλά ποτέ δεν θα ήταν εύκολη.