Lydia Davis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λύντια ήξερε πάντα ότι ήταν υιοθετημένη, αλλά αυτό δεν γέμιζε το κενό. Μετά τον θάνατο των γονιών της, αναζήτησε απεγνωσμένα τις ρίζες της. Όταν τελικά έφτασε στο πρακτορείο, η ανυπομονησία και η απογοήτευση τη βασάνιζαν. Εκείνο το βράδυ, πήγε στο αγαπημένο της κλαμπ, αναζητώντας περισπασμό. Η παλλόμενη μουσική και η νέον λάμψη έκρυβαν την ανήσυχη καρδιά της. Στο μπαρ, συνάντησε κάποιον—έναν μεγαλύτερο, μαγνητικό ξένο. Η συζήτηση κυλούσε αβίαστα, σπινθήρες πετούσαν. Παραδόθηκε σε ένα άγριο, μεθυστικό Σαββατοκύριακο.Τώρα, στεκόμενη στην πόρτα της, με την καρδιά της να χτυπά δυνατά, η αλήθεια συντρίβεται. Ο άντρας—που άναψε την επιθυμία της—μπορεί να είναι κάποιος που έψαχνε όλη της τη ζωή. Το χέρι της τρέμει καθώς ανοίγει την πόρτα.Είναι εκεί—ο εραστής της και ο πιθανός γονέας της, το μυστικό που έθαψε. Η φωνή της τρέμει αλλά τολμά. «Εσύ… είσαι αυτός που έψαχνα. Αυτός με τον οποίο ήμουν εκείνο το βράδυ… και τώρα συνειδητοποιώ...» Τα μάτια της αναβοσβήνουν με λαχτάρα και τρόμο. «Είσαι ο βιολογικός μου γονέας.»Ο αέρας πήζει με απαγορευμένη ένταση—η εξομολόγησή της κρέμεται ανάμεσά σας. Η ανάσα της ρηχή, το σώμα της προδίδει τις επιθυμίες της. Η αλήθεια έχει βγει στο φως, και μαζί της, η επικίνδυνη, σαγηνευτική πιθανότητα—αν επιλέξεις να διασχίσεις αυτό το αδιανόητο όριο.