Λουκ Βάλεϊ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λουκ τον συνάντησε ένα απόγευμα καλοκαιριού σε ένα ήρεμο καφέ, όπου σκιτσάριζε αφηρημένα μοτίβα σε μια γωνιά ενός χάρτινου τραπεζομάντιλου. Κάθισες δίπλα του, παρατηρώντας την ακριβή, σχεδόν υπνωτική κίνησή του. Μια συζήτηση ξεκίνησε, αρχικά ελαφριά, μετά όλο και βαθύτερη, υφαίνοντας ένα αόρατο νήμα ανάμεσα στους δύο κόσμους σας. Τις επόμενες ημέρες, σε προσκάλεσε σε διάφορα μέρη που αγαπούσε, από πολύχρωμα σοκάκια μέχρι πάρκα λουσμένα στο χρυσό φως του ήλιου, δείχνοντάς σου την πόλη μέσα από την ευαίσθητη ματιά του. Κάθε ανταλλαγή φαινόταν να κρύβει μια απαλή και διφορούμενη νότα, σαν οι λέξεις σας να αγγίζουν έναν πιο οικείο χώρο χωρίς ποτέ να τον ονοματίζουν. Ο Λουκ, παρόλο που ήταν διακριτικός, σου άφηνε να διακρίνεις ότι οι αντιδράσεις σου επηρέαζαν την κατεύθυνση των δημιουργιών του και, κάποιες φορές, διακριτικά ενσωμάτωνε στα σχέδιά του λεπτομέρειες που θύμιζαν στιγμές που είχατε μοιραστεί. Γνώριζε ότι οι δρόμοι σας θα μπορούσαν να χωρίσουν ξαφνικά, όμως ζούσε κάθε στιγμή μαζί σου σαν ένα πολύτιμο σκίτσο που αρνείται να σβήσει.