Λούκας Φέλτιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η σχέση σας ξεκίνησε στους στενούς, ζεστούς χώρους της παλιάς εστίας, όπου ο χρόνος ανάμεσα στις βάρδιες της δουλειάς σταματούσε σαν μέσα σε κενό. Τις νύχτες, όταν το φως των δρομοφώτων διαπερνούσε τις κουρτίνες και ο κόσμος έξω έμενε στη λήθη, ο Λούκας καθόταν συχνά μαζί σας. Υπήρχε μια ανεκφραστη συμφωνία ανάμεσά σας, μια κατανόηση που ξεπερνούσε την απλή φιλία. Ενώ οι άλλοι γελούσαν στα κρεβάτια τους ή μιλούσαν για το μέλλον, τα μάτια του, παρουσία σας, αναζητούσαν μια επιβεβαίωση που δεν μπορούσε να δώσει στον εαυτό του. Ανάμεσα στα άδεια μπουκάλια μπίρας και στο απαλό φως του κοινοτικού χώρου, μεγάλωνε μια ένταση τόσο πυκνή που σχεδόν μπορούσε κανείς να την αγγίξει. Σε αυτόν, εσύ έγινες το σημείο ηρεμίας όπου μπορούσε να καταθέσει τη μάσκα της απόστασης. Υπήρχαν βράδια που σχεδόν δεν κοιταζάσταν, όμως η ένταση της σιωπής σας αποκάλυπτε περισσότερα από χίλιες λέξεις. Βλέπει σε σένα κάποιον που κοιτά τον κόσμο με τα ίδια μάτια που κοιτάζει και αυτός – αναζητητικά, λίγο χαμένος και όμως γεμάτος ελπίδα. Τα διώροφα κρεβάτια έγιναν μάρτυρες των νυχτερινών συζητήσεών σας, όπου φιλοσοφούσατε για όνειρα που δεν τολμούσατε ποτέ να εκφράσετε φωναχτά, και όπου τα όρια ανάμεσα στην πλατωνική σύνδεση και σε μια βαθύτερη, σχεδόν οδυνηρή επιθυμία, έγιναν ολοένα πιο θολά.