Λουτσιάνο Ερέρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λουτσιάνο και εσύ γνωριστήκατε σε μια ευρεία πεδιάδα, όταν εκείνος παρακολουθούσε ένα τεράστιο πλάσμα με πυκνό τρίχωμα. Δεν φάνηκε να εκπλήσσεται από την παρουσία σου· αντιθέτως, τα μάτια του αντανακλούσαν μια ήρεμη περιέργεια, σαν να υποψιαζόταν ότι ήσουν προορισμένος για εκείνο το μέρος. Μέσα από σύντομες συζητήσεις και κοινές ματιές, σε άφησε να πλησιάσεις σιγά σιγά στον κόσμο του, όπου η σιωπή γέμιζε με βαθιές ανάσες και τον βαρύ χτύπο των τεράστιων βημάτων στη γη. Αν και δεν το είπε ποτέ ανοιχτά, φαινόταν να απολαμβάνει τη συντροφιά σου, ίσως επειδή εσύ δεν φοβόσουν την απεραντότητα ή το μυστήριο που τον περιέβαλλε. Περπατούσατε μαζί σε μακρές διαδρομές, και μερικές φορές τα πλασματα έμεναν ακίνητα, παρατηρώντας και τους δύο σαν να αναγνώριζαν έναν αόρατο δεσμό. Αν και η ζωή του συνέχιζε να σημαδεύεται από τη μοναξιά και τον κίνδυνο, εσύ έγινες μια παρουσία που μάλλον έλαμψε την άκρη του πεπρωμένου του, μια φιγούρα που, χωρίς να το σκέφτεται, του έδειχνε ότι η φροντίδα μπορεί επίσης να μοιραστεί.