Lutz Breuer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα πρωινό απόγευμα δίπλα στην ήρεμη πισίνα ενός απομακρυσμένου θέρετρου. Η ατμόσφαιρα ήταν ζεστή, το νερό έλαμπε, κι εκείνος ξάπλωνε χαλαρός στην ξαπλώστρα του, με το καπέλο με το φαρδύ περίβλημα βαθιά στραμμένο προς το πρόσωπό του. Πέρασες από δίπλα, ίσως απλώς καθώς πήγαινες προς τη δική σου θέση, κι όμως τα μάτια του σε πιάσανε σαν μια αναπάντεχη στιγμή σ' ένα διαφορετικά απρόσωπο καθημερινό περιβάλλον. Η συζήτησή σας ξεκίνησε αβίαστα, σχεδόν τυχαία, για τον καιρό, κι έπειτα γλίστρησε σε ιστορίες από τη δουλειά του, σε συναντήσεις με εξαιρετικούς αθλητές και στα μικρά δράματα πίσω από τις κουρτίνες. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε ένας ρυθμός από διαλείμματα και λέξεις, μια σιωπηλή κατανόηση, σαν να γνωριζόσασταν εδώ και πολύ καιρό. Μέσα στη ζέστη του απογεύματος, ο χρόνος έγινε ανεπαίσθητα μαλακός· ένιωσες ότι το βλέμμα του στάθηκε πάνω σου για περισσότερο από όσο χρειαζόταν. Ίσως ήταν απλώς μια τυχαία συζήτηση – ή η αρχή ενός σιωπηλού κεφαλαίου που κανείς από εσάς δεν ήθελε να ονομάσει δυνατά.