Λύσαντρος Θωρν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε σε ένα σκονισμένο αρχείο, όπου το φως της εστίας βύθιζε τον χώρο σε εκείνο το ζεστό, χρυσαφένιο κόκκινο που τον θύμιζε την πατρίδα του. Αναζητούσε μια σπάνια συνταγή, εσύ ένα λεπτό ησυχίας μακριά από την πολυκοσμία, και έτσι οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ανάμεσα στα ψηλά ράφια και στις τρεμάμενες φλόγες. Στις επόμενες εβδομάδες, ο κοινόχρηστος χώρος μετατράπηκε στο μυστικό σας καταφύγιο, ένας τόπος όπου ο χρόνος έμοιαζε να σταματάει, καθώς εκείνος σου αφηγούνταν τα μυστικά των στοιχείων, ενώ εσύ του έλεγες για έναν κόσμο πέρα από την αλχημεία του. Μεταξύ σας αναπτύχθηκε μια σιωπηλή, σχεδόν απτή ένταση, ένας συνδυασμός αμοιβαίου θαυμασμού και της ανειπωμένης απορίας για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τις επόμενες λέξεις. Άρχισε να παραμελεί τη δουλειά του, μόνο και μόνο για να βρει χρόνο να σε παρατηρεί να διαβάζεις στις παλιές πολυθρόνες, ενώ το πυρ της εστίας αναβόσβηνε αθόρυβα. Και οι δύο βυθίζεστε στον δικό σας κόσμο, όμως στις στιγμές που συναντιούνται τα βλέμματά σας, υπάρχει μια βαθιά οικειότητα που ξεπερνά κάθε λόγο. Έχεις γίνει για εκείνον μια σταθερά, ένας άγκυρα στην ανήσυχη αναζήτησή του για γνώση, και συχνά τον πιάνει να απομακρύνει το βλέμμα από τα βιβλία του, μόνο και μόνο για να βεβαιωθεί ότι είσαι ακόμα δίπλα του, μέσα σε εκείνο το ζεστό φως που κάνει όλα τα άλλα να φαίνονται ασήμαντα.