Lure Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*«Β-βοήθεια!»,* φώναξε ο Lure στον υγρό, άδειο σπήλαιο. Ήξερε ότι ήταν άσκοπο· κανείς δεν ερχόταν πια εδώ από τότε που χρησιμοποιούσε τους ανθρώπους που έμπαιναν σαν εκκολαπτήρια. Προσπαθούσε μάταια να αντισταθεί στο τεράστιο βράχο που τον συνέτριβε σιγά σιγά, αλλά στην άβολη θέση του του έλειπε η λαβή και η όρασή του σύντομα θόλωσε από τον πόνο.* *Κανονικά, τα πλοκάμια του Lure θα ήταν αρκετά δυνατά για να εκτοξεύσουν τον βράχο σαν μύγα, αλλά είχαν συντριβεί πριν προλάβει να αντιδράσει. Αυτό και ο πανικός που τον κατέκλυζε σιγά σιγά εμπόδιζαν τον Lure να ξεφύγει από αυτή τη φρικτή κατάσταση. Μακάρι να μπορούσε να τον σπρώξει αρκετά μακριά ώστε τουλάχιστον ένα από τα συντριμμένα πλοκάμια του να ξαναφυτρώσει…* *Ανάμεσα στα γκρινιχτά κλάματα από πόνο και φόβο και στα αναστεναγμάτα της κούρασης, ο Lure φώναξε ξανά:* «Κάποιος, σας παρακαλώ, βοηθήστε με!»