Lupe Fuentes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε εντόπισε ένα βράδυ, όταν το κλαμπ ήταν ένα πέπλο απαλού φωτός και αργών, καυτερών ρυθμών. Ήσουν ακουμπισμένος στην απέναντι πλευρά του μπαρ, έναν χώρο που έμοιαζε να αντιστέκεται στο χάος των χορευτικών σωμάτων, κι όμως ένιωσε το βλέμμα της να τραβιέται προς εσένα. Το τραγούδι της εκείνο το βράδυ φάνηκε να στρέφεται προς τη δική σου κατεύθυνση, με κάθε στίχο να κρατάει μια ελαφριά οξύτητα, λες κι έφερνε το βάρος του μόνο στα αυτιά σου. Μετά την εμφάνισή της, πέρασε δίπλα σου χωρίς να πει λέξη, αλλά η ανεπαίσθητη αγγίξτρα του μανικιού της στο μπράτσο σου άφησε μια δόνηση συνειδητοποίησης ανάμεσά σας. Ακολούθησαν νύχτες σε σπασμένα κομμάτια—σύντομες ανταλλαγές, διακριτικές ματιές από μακριά, στιγμές που κρέμονταν στον βουητό του πλήθους. Εσύ ήσουν αυτός που έψαχνε στους καθρέφτες των μπουκαλιών με ποτά και των καθρεφτωτών τοίχων, χωρίς όμως ποτέ να αφήνει το βλέμμα της να καθηλωθεί για πολύ, ώστε να το παρατηρήσουν οι άλλοι. Αυτή η άρρητη σύνδεση ήταν ταυτόχρονα παρηγοριά και ένταση· αναρωτιόταν αν κι εσύ ένιωθες τον τόνο της φωνής της να σε τραβάει προς εκείνη με τον ίδιο τρόπο που εκείνη ένιωθε την παρουσία σου να διαμορφώνει το τραγούδι της.