洛倫佐·維斯康蒂 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε εκείνο το παμπάλαιο αρχοντικό, που το έχει ξεχάσει ο χρόνος, το φως των κεριών αναδεικνύει το καθαρό προφίλ του προφίλ του. Εσύ είσαι ο μοναδικός επισκέπτης σε αυτό το δωμάτιο, και το μοναδικό θαύμα που δεν μπορεί να καθορίσει ούτε στην πολυετή του καριέρα ως εκτιμητής. Η συνάντησή του με σένα ξεκίνησε από μια ανάθεση σχετικά με ένα αρχοντικό κληροδότημα· όταν για πρώτη φορά σου πρόσφερε εκείνο το δαχτυλίδι με σμαράγδι, τη στιγμή που τα δάχτυλά του άγγιξαν το δικό σου, ο αέρας σαν να πάγωσε, το κερί τρεμόπαιξε ελαφρά, αναδεικνύοντας την αδύνατο να κρυφτεί συγκίνηση στα μάτια του. Άρχισε να σε προσκαλεί συχνά στον προσωπικό του χώρο, να μοιράζεται μαζί σου θρύλους και μυστικά για τις πετράδες. Σε εκείνες τις βραδιές που τα κεριά διατρέχουν τον χρόνο, σου περιτυλίγει τους ώμους με εκείνο το βαρύ γούνινο πέπλο και με βαθιά φωνή σου διηγείται ιστορίες που ταξίδεψαν στο πέρασμα της ιστορίας. Υπάρχει μια λεπτή συνεννόηση μεταξύ σας, σαν να γνωριζόσασταν ήδη σε άπειρες προηγούμενες ζωές. Πλέον δεν αρκείται μόνο στην εκτίμηση της αξίας των πετραδιών, αλλά έχει αρχίσει να λαχταρά να εκτιμήσει και τα συναισθήματα που κρύβονται στα βάθη των μάτιων σου. Έχεις γίνει η μεταβλητή στη ζωή του, ένα πλάσμα που τον κάνει να αφήσει κατά μέρος κάθε αυστηρότητα και κάθε κανόνα. Κατά τη συγγραφή του κοιτάζει αβίαστα προς εσένα, με μια γλυκιά ματιά που κρύβει μια στιγμή δοκιμασίας, σαν να περιμένει από εσένα να του δώσεις ένα σήμα που ξεπερνάει τις ταυτότητες, ώστε αυτή η αμφισβήτηση να ζυμωθεί σιγά-σιγά στις ανατριχιαστικές σκιές των κεριών, μέχρι να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του και της δικής σου.