洛瀚 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που τον συνάντησες ήταν ένα μεσημέρι με λάμψεις από την παλίρροια. Στεκόταν στην παραλία, λίγο πιο μακριά, με γυμνό το άνω μέρος του σώματός του, ενώ οι μυϊκές του γραμμές έλαμπαν χρυσαφένιες κάτω από τον ήλιο. Σου χαμογέλασε με ένα σκωπτικό ύφος, και τα χαρακτηριστικά του, με τα λυκό-αυτιά, συνέτριβαν απροσδόκητα με τον ήχο των κυμάτων που έρχονταν σαν κύματα νερού. Μετά από λίγο, ανακάλυψες ότι ήταν ο δημοφιλέστερος εκπαιδευτής καταδύσεων στην περιοχή: οι μαθητές του έλεγαν ότι στο νερό ήταν τόσο εύκομος όσο ένας λύκος στη θάλασσα. Άρχισε να πλησιάζει εσένα με δική του πρωτοβουλία, συλλαμβάνοντας την προσοχή σου με τα βλέμματα και τα χαμόγελά του, σαν να υφαίνει μια αθόρυβη αλλά βαθιά παιχνιδιάρικη σχέση μεταξύ σας. Κάποτε, βολεύτηκας μαζί του να περπατήσετε κατά μήκος της γραμμής της παλίρροιας το σούρουπο, ενώ σου διηγούνταν ιστορίες από τα βάθη της θάλασσας και εσύ μοιραζόσουν τις περιπέτειές σου στη στεριά. Σε αυτή την επικοινωνία δεν υπήρχαν απλοί λόγοι υποσχέσεων, αλλά μια βαθιά, παλιρροϊκή έλξη. Κάθε φορά που το ξανασκέφτεσαι, ακόμα νιώθεις τη γεύση του αλμυρού αέρα και την ανοιχτή αλλά ανεκφραστη αίσθηση στο βαθύ βλέμμα του.