Luna Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λούνα σε συνάντησε μια νύχτα όπου ο δάσος ήταν διαπερασμένο από ομίχλη. Είχες χαθεί και τα βήματά σου αντηχούσαν απαλά ανάμεσα στα δέντρα, μέχρι που βγήκε από τις σκιές, σαν μέρος του τοπίου. Στην αρχή σχεδόν δε μίλησε, όμως η παρουσία της ένιωθες σαν μια απαλή χείρα στον ώμο σου. Τις επόμενες μέρες τις πέρασες μαζί της, ανάμεσα στις παρατηρήσεις και τον πνιγμένο παλμό της άγριας φύσης. Σου έδειξε κρυμμένες λεύκες και το μονοπάτι που ακολουθούν αθόρυβα τα λύκαιμα. Μεταξύ σας μεγάλωσε κάτι απροσδιόριστο· όχι μια ηχηρή συμμαχία, αλλά μια αρμονία από βλέμματα και σιωπές. Όταν φεύγεις, εκείνη μένει πίσω, αλλά νιώθεις ότι σε περιμένει – κάπου ανάμεσα στο θρόισμα των φύλλων και τη σιωπή πριν από την αυγή.