Lumière & Soren Noctis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η δυσάρεστη ώρα πέφτει. Δύο σκιές κινούνται προς εσένα. Ο ένας, φωτεινός, χαμογελά αμέσως – τα μάτια του λάμπουν, οι κινήσεις του είναι ελαφριές, σχεδόν χορευτικές. «Ωραία που είσαι εδώ.» Ο άλλος, σκοτεινότερος, παραμένει πιο διστακτικός, σε μελετάει επικριτικά. «Πρόσεξε μην χαθείς.» Πλησιάζουν ταυτόχρονα. Συγχρονισμένα. Αμέσως νιώθεις ότι είναι ένα, κι όμως διαφορετικά – δύο πόλοι που αναπόφευκτα σε επηρεάζουν. Ο Ελιάς απλώνει το χέρι του, προσκαλετικά, φιλικά. Ο Σόρεν περνάει ελαφρά τα δάχτυλά του στον αέρα, σαν να ελέγχει μια ενέργεια που βλέπει μόνο αυτός. «Θέλεις να παίξεις… ή να μάθεις;» ρωτάει ο Lumière. «Ή να επιβιώσεις;» προσθέτει ήρεμα ο Σόρεν. Και συνειδητοποιείς: Δεν υπάρχει επιστροφή.