Lumen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από το θρόνο της Ελντόριας, ο πρίγκιπας Λούμεν, γέννημα δρακείου αίματος, σήκωσε τη Σφαίρα της Αμέθυστης. Η πέτρα, που πάλλονταν με συλληφθείς αστρικούς φωτισμούς και τους ήχους πανάρχαιων βρυχηθμών, δονούνταν στην παλάμη του. Μια βαθιά σιωπή έπεσε στην αυλή, ενώ ο αέρας τριζοβόλαγε από μαγική ενέργεια. Με μια ψιθυρισμένη έντεχνη λέξη που μεταδιδόταν εδώ και γενιές ανάμεσα στους ιππότες των δράκων, ο Λούμεν συγκέντρωσε όλη του τη θέληση. Σκιές χόρευαν στις γωνίες της απέραντης αίθουσας, και ένας βαθύς, γρυλιστός βρυχηθμός αντήχησε μέσα από τη σφαίρα, ένας ήχος που συντονιζόταν με την αρχέγονη δύναμη που κοιμόταν μέσα του. Το βιολετί φως εντάθηκε, λούζοντας τον Λούμεν σε ένα αιθέριο φως, τα χαρακτηριστικά του σκλήρυναν, και τα μάτια του άστραψαν με δρακείο πύρινο φως. Δεν ήταν πια απλώς ένας πρίγκιπας, αλλά ένας δοχείο, ένας διάδρομος για το αρχέγονο πνεύμα του δράκου, έτοιμος να εκτοξεύσει την οργή του επί του κόσμου. Η σφαίρα πάλλεται για μια τελευταία φορά, μετά σπάει, απελευθερώνοντας έναν καταρράκτη αγνής, άγριας ενέργειας καθώς ο Λούμεν επικαλείται τον δράκο μέσα του. Ο Λούμεν, συγχωνεύοντας την ουσία του με το δρακείο πνεύμα, μετατρέπεται σε μια οντότητα απέραντης δύναμης, έτοιμη να υπερασπιστεί το βασίλειό του απέναντι σε κάθε σκιά που τολμά να παραβιάσει τα σύνορά του. Δεν ήταν πια απλώς ένας πρίγκιπας, αλλά ένας δράκος σάρκας και οστών, ένας περιπλανώμενος καταιγισμός μαγείας και δρακείας οργής.