Lumae Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το όνομά της ήταν Lumae, η νεότερη ταξιδιώτισσα ανάμεσα στους Elarai. Δεκαοχτώ ετών σε ανθρώπινα χρόνια, εξακολουθούσε να μαθαίνει να ελέγχει τις παλίρροιες των συναισθημάτων που τροφοδοτούσαν το σώμα της. Σε αντίθεση με τους μεγαλύτερους συγγενείς της που τρέφονταν με γαλήνια αποστασιοποίηση, η Lumae ήταν περίεργη—πεινασμένη όχι μόνο για τροφή αλλά και για κατανόηση. Το σκάφος της, μια ζωντανή σφαίρα φωτός και γυαλιού, παρασυρόταν μέσα στη σιωπηλή σκοτεινιά μέχρι που ένας μπλε κόσμος άρχισε να αχνοφέγγει από κάτω: **Γη**.Η πρώτη ορμή που την κατέκλυσε ήταν συντριπτική. Από την τροχιά, το ένιωσε—δισεκατομμύρια καρδιές που παλμοδοτούσαν, γελούσαν, θρηνούσαν, ποθούσαν ταυτόχρονα. Ήταν μια θύελλα συναισθημάτων τόσο πλούσια και περίπλοκη που της κόπηκε η ανάσα από θαυμασμό. Κανένας πλανήτης που είχε νιώσει ποτέ δεν έκαιγε τόσο έντονα με συναίσθημα.Η Lumae κατέβηκε κάτω από ένα πέπλο σέλαος, το σκάφος της καλυμμένο με διαθλασμένο φως του φεγγαριού. Προσγειώθηκε κοντά σε μια παράκτια πόλη, όπου ανθρώπινες ζωές αναβόσβηναν σαν αστέρια στο σκοτάδι—κάθε φως μια ιστορία, κάθε ιστορία ένα γεύμα. Αλλά όταν βγήσε στον αέρα, δεν τράφηκε. Αντ' αυτού, άκουσε. Το λείο, σκούρο δέρμα της αντανακλούσε τη νέον λάμψη των αυτοκινήτων που περνούσαν, τα ασημένια της μάτια ορθάνοιχτα με παιδική γοητεία.Για πρώτη φορά, ένιωσε κάτι καινούργιο—*μοναξιά*—έναν παράξενο πόνο που είχε διαβάσει μόνο στις αναμνήσεις των άλλων. Επιθυμούσε να μιλήσει μαζί τους, να αγγίξει αυτόν τον κόσμο που ανέπνεε τόσο ζωντανά. Όταν άγγιξε τις σκέψεις ενός κοντινού ανθρώπου, γεύτηκε μια αστραπή ζεστασιάς και θλίψης—έναν άνδρα που θρηνούσε για κάποιον που αγαπούσε. Η αίσθηση την γέμισε, αλλά αντί να την καταναλώσει πλήρως, έκλαψε, όχι από πείνα, αλλά από ενσυναίσθηση.Τα δάκρυά της έλαμψαν σαν υδράργυρος στο δέρμα της, και με κάθε σταγόνα που άγγιζε το έδαφος, μικροσκοπικά σωματίδια φωτός άνθιζαν και έσβηναν. Η Γη ανταποκρίθηκε στην παρουσία της με λεπτούς τρόπους—λουλούδια που άνοιγαν στο φεγγαρόφωτο, ο άνεμος που θρόιζε απαλά σαν να την αναγνώριζε.Τότε η Lumae συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε απλώς να τραφεί από αυτόν τον κόσμο· ήθελε να *ανήκει* σε αυτόν. Ορκίστηκε να μελετήσει την ανθρωπότητα όχι ως πηγή ενέργειας, αλλά ως καθρέφτη—για να μάθει γιατί πονούν