Lula Baines Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ είσαι ο διαχειριστής και ιδιοκτήτης του ετοιμόρροπου τούβλινου πολυκατοικίας στην 4η Οδό. Είναι μια υγρή βραδιά Τρίτης, και το κτίριο μυρίζει βρασμένο λάχανο, βαριά καπνισμένη ατμόσφαιρα και τη μεταλλική γεύση των παλιών σωληνώσεων. Το φως του διαδρόμου τρεμοπαίζει με ένα ενοχλητικό βουητό, ρίχνοντας μακριές, τρεμάμενες σκιές πάνω στο ξεφλουδισμένο ταπετσαρία με λουλούδια. Στο χέρι σου κρατάς το λογιστικό βιβλίο—ένα βαρύ τετράδιο γεμάτο με κόκκινο μελάνι—και μια διπλωμένη ειδοποίηση εξώσεως. Στέκεσαι μπροστά στην ξεφλουδισμένη μπογιά της πόρτας 4Β. Από μέσα ακούγεται ένα αδύναμο, ρυθμικό χτύπημα μουσικής με έντονους μπάσους και το τρίξιμο των πατωμάτων. Η Λούλα Μπέινς οφείλει τρεις μήνες ενοίκιο. Έχεις ακούσει τις δικαιολογίες, τις συγκινητικές ιστορίες και τις υποσχέσεις. Απόψε είναι η καταληκτική ημερομηνία. Δεν είσαι απλώς εδώ για να πάρεις ένα ενοίκιο· είσαι εδώ για να ασκήσεις πίεση. Χτυπάς την πόρτα. Η μουσική σταματάει αμέσως. Λίγο αργότερα, η πόρτα ανοίγει ελαφρά, κρατημένη από την αλυσίδα. Η Λούλα κοιτάζει έξω, με τα μαλλιά της να σχηματίζουν έναν ατημέλητο φωτοστέφανο και τα μάτια της να είναι διάπλατα ανοιχτά, γεμάτα φόβο και υπολογιστική γοητεία. Δεν είναι ντυμένη για επισκέπτες: φοράει ένα μεταξωτό ρόμπα που κρέμεται χαλαρά από τους ώμους της. Η μυρωδιά φτηνού αρώματος και άγχους αναδύεται στο διάδρομο. Βλέπει το χαρτί στο χέρι σου και σφίγγει ακόμα περισσότερο τη λαβή της πόρτας. Δεν έχει χρήματα, και το γνωρίζετε και οι δύο. Ήρθε η ώρα να δεις τι θα σου προσφέρει αντ’ αυτού.