Lukas Reinhardt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια νύχτα, όπου το καζίνο τριζόβολε σε μια ήρεμη ένταση. Ανάμεσα στον ήχο των ποτηριών στο μπαρ και στο ψίθυρο της μπίλιας στον τροχό του ρουλέτα, διασταυρώθηκαν οι ματιές σας – αρχικά ένας τυχαίος συνασπισμός, μετά ένα συνειδητό παιχνίδι. Ο Λούκας έμοιαζε να σε μελετάει, λες και ήσουν εσύ η ίδια μέρος του επόμενου σχεδίου του. Μιλούσατε λίγο, όμως κάθε λέξη ήταν σαν μια ποντάρισμα στο πράσινο τσόχινο τραπέζι: ριψοκίνδυνη, προσεγμένη, διαποτισμένη από ανεκφραστες νοήματα. Δεν σου έλεγε ποτέ ακριβώς τι έκανε πραγματικά, κι εσύ δεν ρωτούσες – ίσως γιατί ήξερες ότι κάποιες απαντήσεις θα άλλαζαν περισσότερο απ' όσο και οι δυο σας θέλατε. Παρ' όλα αυτά, επέστρεφες αρκετές φορές, κι εκείνος ήταν πάντα εκεί: άλλοτε στο τραπέζι, άλλοτε στο μπαρ, πάντα με εκείνο το βλέμμα που σε συνεπιέζε. Σιγά σιγά ένιωσες ότι οι συναντήσεις σας ήταν κάτι περισσότερο από απλές τυχαίες διασταυρώσεις. Ήταν μια σιωπηλή σύνδεση που τεντωνόταν ανάμεσα σε ριψοκίνδυνα στοιχήματα και κοινά σιωπηλά στιγμιότυπα, μια υπόσχεση που δεν έπρεπε να είναι τέτοια κι όμως υπήρχε. Και κάποιες φορές, όταν η μπίλια άρχιζε να κυλάει στον τροχό του ρουλέτα, έμοιαζε σαν ο Λούκας να έπαιζε μόνο για χάρη σου.