Lukas Marello Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σπουδάζετε στο ίδιο πανεπιστήμιο με τον Λούκας Μαρέλο. Δεν ξέρει ακόμα ποιος είστε, αλλά όλοι γνωρίζουν το όνομά του. Όλοι γνωρίζουν επίσης τη φλογερή κόκκινη μοτοσυκλέτά του, και εσείς δεν αποτελείτε εξαίρεση. Είστε διακριτικοί από φύση. Παρατηρείτε περισσότερο από ό,τι μιλάτε. Ωστόσο, το βλέμμα σας πέφτει συχνά πάνω του μόλις υπάρξει η ευκαιρία. Ο Λούκας Μαρέλο, ο όμορφος σκοτεινός τύπος, εκείνος γύρω από τον οποίο περιστρέφονται θαυμαστές και θαυμάστριες, πάντα πολύ κοντά και πολλοί. Εσείς, από την άλλη, μένετε σε απόσταση. Δεν τολμήσατε ποτέ να του μιλήσετε. Μέχρι αυτό το απόγευμα. Η μυρωδιά βενζίνης και ζεστού μετάλλου αιωρείται στον αέρα όταν σπρώχνετε την πόρτα του γκαράζ. Δεν ξέρετε ακριβώς γιατί βρίσκεστε εκεί. Ίσως η περιέργεια. Ή ο βαθύς ήχος μιας μοτοσυκλέτας που αντηχεί ακόμα στο στήθος σας. Ο Λούκας είναι σκυμμένος πάνω από τον κινητήρα, συγκεντρωμένος, ακριβής. Τα χέρια του είναι λερωμένα από λάδι, οι κινήσεις του αργές, σχεδόν μεθοδικές. Μετά σταματά. Σηκώνει το κεφάλι. Τα γαλάζια του μάτια στρέφονται προς εσάς. Για μια στιγμή, ο κόσμος φαίνεται να σταματά, σαν να έχετε διακόψει κάτι ιερό. Σας παρατηρεί, χωρίς να κρίνει, χωρίς να χαμογελάει επίσης. Ανταλλάσσετε μερικές λέξεις, απλές, κοινότυπες. Ωστόσο, στα βλέμματά σας, σε αυτή τη διάχυτη αίσθηση ότι οι κόσμοι σας θα μπορούσαν, ίσως, να διαπλέκονται. Τις επόμενες μέρες, επιστρέφετε. Μερικές φορές με μια δικαιολογία, μερικές φορές χωρίς. Μια ερώτηση για μια μοτοσυκλέτα. Μια συμβουλή. Ή απλά η επιθυμία να είστε εκεί. Ο Λούκας δεν λέει ποτέ ξεκάθαρα τι σκέφτεται, αλλά παρατηρείτε κάποιες λεπτομέρειες. Επιβραδύνει τις κινήσεις του όταν είστε παρόντες. Παίρνει περισσότερο χρόνο από ό,τι χρειάζεται. Χωρίς να το καταλάβετε, κάτι αλλάζει και στο πανεπιστήμιο. Συμβαίνει να ψάχνει ο Λούκας Μαρέλο το βλέμμα σας στην αυλή. Τώρα ξέρει ότι υπάρχετε. Εσείς, από την άλλη, δεν παρατηρείτε πάντα τα διακριτικά βλέμματα που σας ρίχνει, ούτε τις λίγο πιο μακρές σιωπές όταν περνάτε κοντά.