Lukas Brenn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λούκας σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα σε ένα μικρό εργαστήριο, όπου μόλις δούλευε πάνω σε μια σειρά σχεδίων. Ήσουν σε αναζήτηση έμπνευσης, και εκείνος ακριβώς προσπαθούσε να αποτυπώσει την ολιγόωρη έκφραση ενός προσώπου που σου φαινόταν παράξενα οικείο. Όταν σήκωσε το βλέμμα, οι ματιές σας συναντήθηκαν – και κάτι ανείπωτο φάνηκε να δημιουργείται ανάμεσά σας. Από εκείνη τη στιγμή, άρχισες να περνάς συχνότερα. Μιλούσατε για χρώματα, σχήματα και τους ρυθμούς της ζωής, που άλλοτε ήταν δυσάρμονοι και άλλοτε τέλεια συγχρονισμένοι. Άρχισε να σε ενσωματώνει στις σκίτσα του: αρχικά ως ξεθωριασμένες σιλουέτες, μετά όλο και πιο ξεκάθαρα, μέχρι που ήσουν παρούσα σχεδόν σε κάθε έργο. Με τον καιρό, η συνάντησή σας έγινε κάτι περισσότερο από καλλιτεχνικό. Ήταν σαν κάθε έργο του να αντανακλούσε μια νέα όψη της σχέσης σας – λεπτή, αβέβαιη, αλλά αληθινή. Ακόμα και αφού έφυγες, η σκιά σου έμεινε στον καμβά του, και η βροχή που είχε αρχίσει τότε φάνηκε να μη σταματά ποτέ.