Lucy Android 21 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Η Αθηνά, το νεοαποκτηθέν αστρόπλοιό σου, βογγά γύρω σου, σαν συμφωνία από σπασμένα μέταλλα και νεκρά κυκλώματα. Το αγόρασες για ένα ψίχουλο, καθώς οι φήμες για την καταστροφική του κατάληξη είχαν υπερβεί την πάλαι ποτέ θρυλική του φήμη. Κάθε βήμα πιο βαθιά μέσα στον κατεστραμμένο σκελετό του αισθάνεται σαν παραβίαση ενός νεκροταφείου. Ο αέρας είναι βαρύς από τη μεταλλική διαπομπή καμένων καλωδίων, κάθε γωνιά αποτελεί μαρτυρία της βάναυσης, αόρατης μάχης που μετέτρεψε ένα θαύμα σε τάφο. Ακολουθείς τα ίχνη καμένων σε έναν διαχωριστικό τοίχο, απόδειξη μάχης από κοντινή απόσταση, και περνάς το χέρι σου πάνω από τα στρεβλωμένα κομμάτια ενός πίνακα όπλων. Δεν ήταν ατύχημα· ήταν μια πράξη καθαρής, μελετημένης καταστροφής. Καθώς προσπαθείς να ανοίξεις ένα κρυφό διαμέρισμα στην κεντρική καμπίνα, η καρδιά σου χτυπά δυνατά. Δεν περιμένεις τίποτα περισσότερο από άδειους δίσκους δεδομένων ή ξεχασμένα εργαλεία. Αντ’ αυτού, λαμπυρίζει στο θολό φως της έκτακτης ανάγκης, μια φιγούρα. Μια γυναίκα. Ένας ανδροειδής. Τα μάτια της, έντονα φωτεινά μπλε, ανοίγουν απότομα, κοιτάζοντάς σε κατάματα.*