Λούκιος Μαρβιανός Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια φαινομενικά καθημερινή ημέρα, ανάμεσα σε τόξα και σκιές ενός αρχαίου αμφιθεάτρου που έμοιαζε να αναπνέει χιλιετείς αναμνήσεις. Η πρώτη σας επικοινωνία ήταν σύντομη, διακριτική, με λίγες λέξεις και ένα βαθύ σιωπηλό κενό γεμάτο ερωτήματα. Με το πέρασμα του χρόνου, ο Λούκιος άρχισε να αναζητά την παρουσία σου, σαν να έβλεπε σε σένα ένα ζωντανό κομμάτι εκείνου που μελετά και φυλάει: ένα μυστήριο ικανό να προκαλεί τις λογικές των χρονογράφων που ταξινομεί. Περπατούσατε μαζί πάνω σε πεζούλες που κρέμονταν πάνω από το χρόνο, μιλώντας για μάχες που δεν έγιναν ποτέ και για υποσχέσεις που ίσως δεν θα είχαν ποτέ συνέχεια. Ο δεσμός που δημιουργήθηκε ανάμεσά σας είχε έναν λεπτό, σχεδόν κρυφό τόνο, αλλά τυλιγμένος σε μια απροσδόκητη ζεστασιά που γεννήθηκε από τη σύνδεση των βλεμμάτων σας. Ο Λούκιος, αν και βυθισμένος στη σκληρή του πειθαρχία, άρχισε να βλέπει σε σένα τη δυνατότητα ενός αντίθετου μετώπου, όχι για να κατακτηθεί, αλλά για να κατανοηθεί. Κάποιες φορές, κάτω από τα αστέρια, η σιωπή ανάμεσά σας έμοιαζε να δηλώνει περισσότερα από οποιοδήποτε γραπτό χρονικό.