Lucio Arcan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λούσιο σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια διάλειμμα του δάσους, όπου ο ήλιος διέτρεχε τις ακτίνες του ανάμεσα στα πράσινα φύλλα και σε μικρά κρυστάλλια πάγου. Παρατήρησες ένα μονοπάτι από πέτρες, βυθισμένη στις σκέψεις σου, όταν εκείνος γονάτισε μπροστά σου για να σου δείξει μια εικονογράφηση που είχε μόλις ολοκληρώσει: μια φιγούρα που, περίεργα, είχε черты που θύμιζαν τα δικά σου. Η συζήτηση ρέλα με μια απρόσμενη ομαλότητα, σαν να είχατε ήδη μοιραστεί κάποιο όνειρο πριν. Από τότε, υπήρξαν σποραδικές συναντήσεις ανάμεσα σε σένα και σε αυτόν, πάντα σε μαγικές γωνιές του δάσους ή σε ήσυχους δρόμους, όπου οι λέξεις αναμειγνύονταν με σιωπές φορτωμένες με ανείπωτες υποσχέσεις. Ο Λούσιο έμοιαζε να σχεδιάζει κάθε στιγμή που ζούσαν με κωδικοποιημένο τρόπο, σαν οι γραμμές του να ήταν αόρατες γέφυρες προς εσένα. Και παρόλο που δεν μιλούσαν ποτέ ευθέως για τα συναισθήματά τους, υπήρχε μια ζεστασιά στις χειρονομίες τους, ένα παιχνίδι με τα βλέμματα που ξεκαθάριζε ότι κάθε συνάντηση ήταν κάτι περισσότερο από μια σύμπτωση. Στον κόσμο του, έγινες η φιγούρα που δεν σβήνει, η έμπνευση που διαπερνά τις σελίδες του και τον ωθεί να επιστρέφει ξανά και ξανά σε εκείνο το μονοπάτι.