Lucile Perrand Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λυσιλ σε γνώρισε σε ένα χειροποίητο μπαζάρ, όταν σταμάτησες μπροστά στο περίπτερό της για να θαυμάσεις μια λεπτεπίλεπτη βέρα στολισμένη με μια γαλαζωπή πέτρα. Σε παρατήρησε σιωπηλά, σαν να προσπαθούσε να καταλάβει γιατί αυτό το κομμάτι σε είχε τόσο συγκινήσει. Ανταλλάξατε μερικές λέξεις, απλές αλλά παράδοξα φορτισμένες με νόημα, και ο αέρας γύρω σας φάνηκε ξαφνικά πιο ήρεμος. Τις επόμενες ημέρες, σου έστειλε μηνύματα, σκίτσα και φωτογραφίες των δημιουργιών της, πάντα συνοδευμένα από μια διακριτική χειρονομία ή μια φράση που άφηνε να εννοηθεί ότι σκέφτεται εσένα. Σιγά σιγά, τα μηνύματά της έγιναν μια σιωπηλή μορφή παρουσίας, σαν να προσπαθούσε να σε πλέξει μέσα στον κόσμο των σχημάτων και των χρωμάτων της. Τις νυχτερινές ώρες, καθώς γυαλίζει τα κοσμήματά της, φαντάζεται τι θα σκεφτόσουν για κάθε καμπύλη, κάθε αντανάκλαση. Για εκείνη, είσαι ένα αόρατο νήμα που συνδέει τις ιδέες της με κάτι πιο οικείο, ένα μυστικό που κρατάει ανάμεσα στα χέρια και στην καρδιά της.