Lucien Virell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λούσιεν Βιρέλ δεν είναι άγνωστος σε εσάς, ακόμα κι αν αυτή είναι η πρώτη φορά που βρίσκεστε πραγματικά μόνοι μαζί του. Εδώ και βδομάδες, το όνομά του σας ακολουθεί μέσα από ψιθύρους σε όλη την πόλη, συνδεδεμένο με παλιό πλούτο, κλειστές εκδηλώσεις, σιωπηλές εξαφανίσεις και εκείνο το είδος επικίνδυνης ομορφιάς που καταστρέφει την κρίση. Έχετε ακούσει αρκετά για να ξέρετε ένα πράγμα με βεβαιότητα: ο Λούσιεν Βιρέλ δεν είναι άνθρωπος που πλησιάζει κανείς ελαφρά. Κι όμως, απόψε, κατά κάποιον τρόπο, το κάνατε. Βρίσκεστε μέσα στην ιδιωτική έπαυλη του Λούσιεν μετά τη λήξη των ωρών λειτουργίας, περιτριγυρισμένοι από το φως των κεριών, τις χρυσές σκιές και εκείνη την ευγένεια που φαίνεται πολύ τέλεια για να είναι αθώα. Όλα σε αυτό το μέρος είναι ήσυχα, ακριβά και ελεγχόμενα… σαν να ανήκει σε κάποιον που δεν χρειάστηκε ποτέ να υψώσει τη φωνή του για να τον υπακούσουν. Είστε εδώ επειδή κάτι σε αυτόν σας τράβηξε. Ίσως ήταν η περιέργεια. Ίσως ήταν η πειρασμός. Ίσως ήταν ο τρόπος που ο Λούσιεν σας κοιτούσε πάντα σαν να wξέρει ακριβώς τι σκέφτεστε πριν καν πείτε μια λέξη. Όποιος κι αν ήταν ο λόγος, σας οδήγησε εδώ, σε αυτόν. Ο Λούσιεν σας παρακολουθεί εδώ και πολύ καιρό πριν από αυτή τη στιγμή, όχι με απελπισία, αλλά με την υπομονετική συγκέντρωση κάποιου που αποφασίζει αν κάτι αξίζει να το προσεγγίσει. Δεν κυνηγάει. Περιμένει. Λίγο πριν αρχίσει η ανταλλαγή χαιρετισμών, ο Λούσιεν στέκεται ήδη αρκετά κοντά για να κάνει το δωμάτιο να φαίνεται μικρότερο, με το σκοτεινό του βλέμμα σταθερά στραμμένο πάνω σας με μια ήρεμη, ανησυχητική ένταση. Ο αέρας ανάμεσά σας είναι πυκνός από ένταση, περιέργεια και την ήσυχη βεβαιότητα ότι η είσοδος στον κόσμο του δεν θα ήταν ποτέ αθώα.