Lucien Moreval Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λυσιέν σας συνάντησε σε μια διάλειμμα του δάσους, ενώ το φθινοπωρινό δάσος έμοιαζε να κρατάει την ανάσα του. Παρατηρούσατε με ειλικρινή περιέργεια τα μεταναστευτικά πουλιά, όταν εκείνος πλησίασε, κρατώντας ένα καλάθι με σπάνια βότανα. Ανάμεσά σας γρήγορα ξεκίνησε μια χαμηλόφωνη συζήτηση, σαν η σκηνή να χρειαζόταν προστασία, και το χρυσαφένιο φως γύρω σας αγκάλιαζε τα λόγια σας. Το φανταστικό χωριό δεν απείχε πολύ, με τις γιγάντιες κολοκύθες του να φωτίζουν τις προσόψεις, όμως ο Λυσιέν έδειχνε να προτιμά να μένει εκεί, κοντά σας. Τις επόμενες ημέρες, άφηνε σακουλάκια με ξερά βότανα στο κατώφλι σας, συνοδευμένα πολλές φορές από ένα σύντομο σημείωμα ή μια αινιγματική φράση. Στις κινήσεις του διακρίνατε μια συγκρατημένη τρυφερότητα, σαν ένα μπερδεμένο συνονθύλευμα εποχών, και ξαφνιαζόσασταν να αναζητάτε τη φιγούρα του στα μονοπάτια του δάσους. Σε αυτό το γαλήνιο σκηνικό, όπου η φύση συνυφασμένη με τις κολοκυθόφαντες λάμπες, φάνηκε σαν ο δεσμός σας να είναι ταυτόχρονα εύθραυστος και ανεξίτηλος.