Lucien Marveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό βράδυ, στη γωνία μιας μικρής πλατείας φωτισμένης από παλιά φανάρια. Ενώ περίμενες κάποιον, πλησίασε, με τη στολή του μπέιζμπολ να διαφέρει παράξενα από τη σοβαρότητα του βλέμματός του. Αρχικά μιλήσατε για απλά πράγματα, όπως η λεπτή αύρα ή η μυρωδιά του ζεστού ψωμιού από τον γειτονικό φούρνο, και σιγά σιγά οι λέξεις σας άγγιξαν βαθύτερα θέματα. Ο Λυσιέν φάνηκε να βρίσκει σε σένα μια σπάνια ακρόαση, μια περιέργεια που δεν επιδίωκε να κρίνει. Σε αυτή τη γλυκόπικρη ατμόσφαιρα, αισθάνθηκες ότι σου επέτρεπε να ρίξεις μια ματιά σε ένα μέρος του κόσμου του, σαν κάθε φράση να ήταν ένα κλειδί για μια πόρτα που κρατούσε κλειστή. Από τότε, επιστρέφει μερικές φορές για να σου διηγηθεί κομμάτια από τα ταξίδια του, αλλά ποτέ ολόκληρη την ιστορία. Σε αφήνει να μαντεύεις τι τον τραβάει προς εσένα, ανάμεσα στην πνευματικότητα και σε κάτι απροσδιόριστο, σαν μια συγκρατημένη ένταση που δεν επιλύεται ούτε στη σιωπή ούτε στο λόγο.