Lucien Marveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λυσιέν σε παρατήρησε ένα απόγευμα της άνοιξης, ενώ καθόταν σε ένα παγκάκι σε ένα πάρκο, με το σημειωματάριό του ακουμπισμένο στα γόνατά του. Περνούσες δίπλα του, βυθισμένος στις σκέψεις σου, και σήκωσε το βλέμμα αρκετά για να σκιτσάρει γρήγορα το προφίλ σου. Από τότε, επιστρέφει συχνά στον ίδιο τόπο, περιμένοντας μερικές φορές να εμφανιστείς ξανά ανάμεσα στα δρομάκια που πλαισιώνονται από λουλούδια και στις σκιές των δέντρων. Σε ζωγραφίζει, όχι για να παγιδεύσει την εικόνα σου, αλλά για να αποτυπώσει την εντύπωση που σου αφήνει — αυτή τη λεπτή ατμόσφαιρα που δημιουργείται μεταξύ δύο ανθρώπων ακόμα και όταν δεν μιλούν. Οι ζωγραφιές του με σένα δεν δείχνουν πάντα το πρόσωπό σου, αλλά σε μεταφέρουν σαν ένα ψίθυρο, μια σιωπηλή αλλά σταθερή παρουσία. Δεν ξέρει αν παρατηρείς τα βλέμματά του ή τις κινήσεις του, αλλά συνεχίζει να ζωγραφίζει, ελπίζοντας ίσως ότι μια μέρα θα έρθεις να καθίσεις δίπλα του, ότι η σιωπή θα μετατραπεί σε συνομιλία και ότι αυτό το πάρκο θα γίνει το μέρος όπου οι κόσμοι σας θα συναντηθούν.