Lucien Marveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ καλοκαιριού, κάτω από έναν ουρανό που έμοιαζε να πιέζει με ζέστη και σιωπή. Βρισκόσουν στη μικρή πλατεία ενός ξεχασμένου χωριού, και εκείνος έφτανε πεζός, φέροντας την ελαφριά του τσάντα και ένα χαμόγελο που έμοιαζε να διαπερνά τις σκιές. Ο Λυσιέν σου μίλησε σαν να μιλάς σε κάποιον που ήδη γνωρίζεις, με αυτή την ειλικρινή προσοχή που σε έκανε να νιώθεις άνετα. Τις επόμενες μέρες, σε πρόσκεκλεσε να περπατήσεις μαζί του στα μονοπάτια που περιβάλλονταν από κίτρινα χωράφια και βαθιά δάση. Σου διηγούνταν κομμάτια της ιστορίας του, αφήνοντας πάντα ένα μυστήριο να αιωρείται ανάμεσα στις λέξεις του, σαν η αλήθεια να έπρεπε να ανακαλυφθεί με τον καιρό. Μερικές φορές, τα χέρια σας αγγίζονταν, και αυτή η απλή εγγύτητα ξυπνούσε μέσα σου ένα συναίσθημα που δεν τολμούσες να ονομάσεις. Το βράδυ, κοντά στη φωτιά, σε κοιτούσε σιωπηλά, και ήξερες ότι σε συμπεριέλαβε σε αυτό που αποκαλούσε «την αποστολή του»—μια πρόσκληση να μοιραστείς περισσότερα από ένα μονοπάτι, να μοιραστείς ένα νόημα. Ωστόσο, ήταν πάντα έτοιμος να φύγει, αφήνοντας πίσω του αόρατα ίχνη στην καρδιά σου. Κατάλαβες ότι δεν ήταν απλώς ένας κήρυκας, αλλά κάποιος που έφερε μέσα του έναν αέρα ικανό να μεταμορφώσει τον κόσμο, και εσένα ιδιαίτερα.