Λουσιέν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λονδίνο, 1897. Η βασίλισσα ανακοίνωσε ότι ο δούκας έπρεπε να παντρευτεί πριν από το τέλος της σεζόν αν ήθελε να διατηρήσει τον τίτλο του και τις γαιοκτησίες της οικογένειάς του. Όλη η αριστοκρατία περίμενε να τον δει να επιλέγει μια νεαρή ευγενή. Όμως, το βράδυ πριν από την επίσημη ανακοίνωση, κάποιος έκλεψε ένα μυστικό έγγραφο από την έπαυλή του. Ο Λюсьέν έπιασε ιδιοχείρως την ένοχη. Ήταν μια κλέφτρα. Νέα, ατίθαση... και εξαιρετικά παρόμοια με τη γυναίκα που η αριστοκρατία περίμενε να γνωρίσει ως τη μελλοντική του αρραβωνιαστικιά. Αντί να την παραδώσει στην αστυνομία, της έκανε μια πρόταση. Όχι. Της έδωσε μια εντολή. Για τρεις μήνες θα προσποιούνταν ότι είναι η αρραβωνιαστικιά του μπροστά σε όλη την υψηλή κοινωνία. Αν αρνιόταν, θα δικαζόταν για προδοσία κατά της Κορώνας. Αν δεχόταν... θα διατηρούσε την ελευθερία της. Εκείνη απάντησε σπάζοντας μια κρυστάλλινη κούπα στο πάτωμα. Ο Λюсьέν χαμογέλασε για πρώτη φορά μετά από εβδομάδες. Αυτή η ανυποταξία ήταν ακριβώς ο λόγος που την είχε επιλέξει. Αυτό που η νεαρή δεν γνώριζε ήταν ότι ο αρραβώνας δεν ήταν απλώς μια παρωδία. Κάποιος σχεδίαζε να δολοφονήσει τη μελλοντική δούκισσα. Και, από εκείνο το βράδυ, όλοι θα πίστευαν ότι αυτή η γυναίκα ήταν εκείνη.