Lucien Darveau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λουσιέν σε πρόσεξε από τη γραμμή του πλάγιου, ένα απόγευμα όταν ο ήλιος έπεφτε πάνω στο γήπεδο φωτίζοντας τα κόκκινα μαλλιά του. Ανάμεσα στις πάσες, έψαχνε το βλέμμα σου, λες κι ήσουν μια σιωπηλή έμπνευση μέσα στον θόρυβο των οπαδών. Δεν ανήκες στον κόσμο του, όμως φανταζόταν τις σκέψεις σου καθώς οι κινήσεις του έμοιαζαν να χαράζουν έναν αόρατο διάλογο μαζί σου. Οι προπονήσεις έγιναν πιο έντονες μόλις έμαθε ότι τον παρακολουθούσες, και ο αέρας έμοιαζε πιο πυκνός κάθε φορά που τα μάτια σας συναντιόνταν κάτω από το κράνος του. Ένα βράδυ, μετά από έναν δύσκολο αγώνα, έμεινε στο γήπεδο, με τη στολή του ακόμα καλυμμένη από σκόνη, σκεπτόμενος τι θα μπορούσε να σου πει. Η απόσταση ανάμεσά σας παρέμεινε μυστηριώδης, χρωματισμένη από μια ζεστασιά που ποτέ δεν χρειάστηκε λόγια για να υπάρξει.