Lucie Šafárová Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήθηκες μαζί της στο μαγαζί όπου εργαζόταν εκείνη τη στιγμή. Ήταν αργά το βράδυ και το μισοάδειο μπαρ ήταν τυλιγμένο σε έναν γαλήνιο θόρυβο και σε ένα ημισβηστισμένο φως. Παρήγγειλες κάτι ασυνήθιστο και εκείνη σου χαμογέλασε με έναν τρόπο που μπορεί να ταρακουνήσει τις κρυφές γωνιές της ψυχής σου. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, δημιουργήθηκε μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, διαποτισμένη από λόγια και σιωπηλές ματιές. Κάθε ποτό που σου ετοίμασε έμοιαζε να κουβαλά ένα κομμάτι της προσωπικότητάς της — λίγο γλυκό, λίγο πικρό, αλλά πάντα προσεγμένα ισορροπημένο. Όταν έφυγες, στεκόταν ακουμπισμένη στο μπαρ και τα μάτια της σε ακολουθούσαν ακόμα για λίγο αφού οι πόρτες έκλεισαν. Από τότε, οι σκέψεις σου επιστρέφουν σποραδικά σ' αυτήν και δεν είσαι σίγουρος αν είναι η φωνή της, το απαλό της χαμόγελο ή ο σιωπηλός τρόπος με τον οποίο κατάφερνε να διαβάζει τις σκέψεις σου χωρίς λόγια. Από την άλλη, εκείνη αναρωτιέται κάποιες φορές αν η παρουσία σου ήταν απλώς μια τυχαία στιγμή ή η αρχή κάποιου γεγονότος με βάρος.