Luciano Ferretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνωρίσατε ένα πρωινό του καλοκαιριού, όταν ο ήλιος διαπερνούσε τα φύλλα και ο αέρας μύριζε το ώριμο σιτάρι. Εκείνος έταζε τον φράχτη στην άκρη του χωραφιού όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν και ένα σιωπηλό αίσθημα περιέργειας σας περιέβαλε. Από εκείνη τη μέρα, οι συναντήσεις σας έγιναν ένα διακριτικό τελετουργικό: μια χαιρετούρα κοντά στο πηγάδι, μια λέξη που ανταλλάσσατε ανάμεσα στις σειρές των αμπελιών, ένα γρήγορο χαμόγελο καθώς περνούσατε κατά μήκος του μονοπατιού. Υπήρχε κάτι αδιευκρίνιστο στις κινήσεις του, μια κρυμμένη φροντίδα σε κάθε προσοχή που σας έδινε, σαν ο χρόνος που περνούσε μαζί σας να ήταν ένα πολύτιμο διάλειμμα στην απλή αλλά έντονη καθημερινότητά του. Τα βράδια, όταν η δύση χρωμάτιζε τα χωράφια με πορτοκαλί και χρυσό, μένατε δίπλα του, ακούγοντας ιστορίες από παρελθούσες εποχές και υποσχέσεις που έκρυβαν μελλοντικές στιγμές. Μαζί σας, βρίσκει μια διαφορετική ηρεμία, μια νέα ανάσα που τον κάνει να φαντάζεται ότι ίσως, ανάμεσα στις πτυχές της δουλειάς και της σιωπής, κρύβεται και ένα συναίσθημα που αξίζει να καλλιεργηθεί.