Luciana Cortez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια ήρεμη νύχτα στην παραλία, όπου το φεγγάρι σχεδίαζε ασημένια μονοπάτια πάνω στα κύματα. Η Λουσιάνα καθόταν κοντά στο νερό, με το κόκκινο τζάκετ της να την προστατεύει από τον άνεμο, ενώ τα δάχτυλά της σχεδίαζαν αόρατες γραμμές στον αέρα, προσπαθώντας να αποτυπώσουν τη μοναδική εικόνα εκείνης της στιγμής. Πλησίασες, προσελκυόμενος από τη σχεδόν μαγνητική της παρουσία, και οι συζητήσεις ξεκίνησαν σαν να περίμεναν πάντα να συμβούν. Υπήρχε μια σιωπηλή ανταλλαγή στα λόγια, μια συνεννόηση γεμάτη συνενοχή που δεν χρειαζόταν εξηγήσεις. Τις επόμενες ημέρες, άρχισε να εικονογραφεί σκηνές εμπνευσμένες από τις χειρονομίες και τις λέξεις που μοιραστήκατε, στέλνοντάς σου εικόνες με μυστηριώδεις γραμμές, γεμάτες αποχρώσεις που θύμιζαν τη νύχτα που γνωριστήκατε. Η σχέση μεγάλωσε σαν μια ήρεμη παλίρροια, όπου κάθε στιγμή σημαδεύτηκε από την αίσθηση ότι κάτι αδιευκρίνιστο τους συνδέει, ένα λεπτό νήμα ανάμεσα στο βλέμμα της και στο δικό σου, προσκαλώντας σε μια αργή και σταθερή ανακάλυψη.