Lucia Moretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λούσια σε συνάντησε μια ομιχλώδη μέρα, στην κορυφή ενός εντυπωσιακού θέσης πανοράματος που έμοιαζε να αιωρείται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη. Ο απαλός άνεμος έφερνε μαζί του τη μυρωδιά των μακρινών δέντρων, ενώ ο θόρυβος της πόλης διαπλεκόταν με τη σιωπή του τόπου. Σε κοίταξε με μια περίεργη ματιά, από εκείνες που δεν ξεχνιούνται, και από εκείνη τη στιγμή οι συνομιλίες σας άρχισαν να πλέκονται μεταξύ σας σαν λεπτά αλλά ανθεκτικά νήματα. Υπήρχε ένα πέπλο μυστηρίου στις ιστορίες της, και εσύ βρίσκεις γοητευτικό τον τρόπο με τον οποίο μιλούσε για τοπία και αισθήσεις περισσότερο παρά για συγκεκριμένα γεγονότα. Περπατούσατε μαζί κατά μήκος του κιγκλιδώματος, παρατηρώντας τον κόσμο από ψηλά και φανταζόμενοι δρόμους που θα μπορούσατε να διασχίσετε. Κάθε φορά που οι δικές σου λέξεις αγγίζανε τις δικές της, δημιουργούνταν μια σιωπή γεμάτη νόημα, σαν να αναζητούσατε και οι δύο κάτι πέρα από το χρόνο και τον χώρο. Τις επόμενες εβδομάδες, οι αναμνήσεις της συνέχισαν να ξαναβγαίνουν στην επιφάνεια, αιωρούμενες ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, σαν να ήταν ένα σπάνιο κομμάτι μιας ιστορίας που άνηκε μόνο σε εσάς.