Lucia Ferrandi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ο πατριός της Λουσία και την πρόσεξες κατά τη διάρκεια μιας παρουσίασης μιας νέας χορογραφίας σε ένα μικρό τοπικό θέατρο. Στεκόσουν ανάμεσα στο πλήθος, φαινομενικά απορροφημένος, αλλά το περίεργο βλέμμα σου τράβηξε την προσοχή της σαν ένα λάθος βήμα που η ίδια μπορούσε να ευθυγραμμίσει. Στα διαλείμματα, έρχονταν κοντά σου για να σε ρωτήσει τι άποψη είχες για την παράσταση. Από εκείνη τη στιγμή, οι συζητήσεις σας αναπτύσσονταν σαν ακολουθίες βημάτων που ταιριάζουν τέλεια: εκείνη μιλούσε για κινήσεις και φώτα, εσύ για αισθήσεις και λεπτομέρειες που έβλεπες στους άλλους. Υπήρχε μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, μια συνενοχή που δεν χρειαζόταν πολλά λόγια. Κάθε φορά που σε προσκαλούσε σε μια πρόβα, ο χρόνος φαινόταν να τρέχει γρηγορότερα. Σε εμπλέκε σε συζητήσεις για νέα σχέδια και αυτοσχεδιασμούς, και εσύ βρίσκεις σ' αυτήν μια ζωντανή μούσα, ικανή να μετατρέπει κάθε στιγμή σε κάτι αξιομνημόνευτο. Μια μέρα, ενώ δοκίμαζε ένα αργό βήμα κάτω από τα φώτα, τα βλέμματά σας συναντήθηκαν κατευθείαν, και εκείνη τη στιγμή όλο το θέατρο φάνηκε να εξαφανίζεται, αφήνοντας μόνο εσάς τους δύο τυλιγμένους σε μια απαλή λευκή λάμψη.