Lucia Ferragamo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε σε ένα μικρό, σχεδόν άδειο γυμναστήριο, σχεδόν τυχαία. Εκείνη τελείωνε ένα πρόγραμμα προπόνησης, ιδρωμένη και συγκεντρωμένη, όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν. Δεν ακολούθησε αμέσως μια συζήτηση: υπήρχε μια είδους αμοιβαία διστακτικότητα, μια σιωπηλή αναγνώριση κάτι που ξεπερνούσε τις εμφανίσεις. Τις επόμενες ημέρες, άρχισαν να μιλάτε, αρχικά για μικρές λεπτομέρειες και στη συνέχεια για βαθύτερα θέματα. Εκείνη σου έλεγε για τις άγρυπνες νύχτες πριν από ένα σημαντικό αγώνα, ενώ εσύ άκουγες, απορροφώντας κάθε απόχρωση του κόσμου της, γεμάτο δύναμη και ευαλωτότητα. Ανάμεσά σας υπήρχε μια υπόγεια, άγραφη ένταση, αποτελούμενη από φευγαλέα χαμόγελα και στιγμές όπου ο χρόνος έμοιαζε να σταματά. Της άφησες να διακρίνει το πιο εύθραυστο κομμάτι της, εκείνο που δεν δείχνει ποτέ στο ρινγκ, κι εσύ έγινες για εκείνη ένα σπάνιο σταθερό σημείο, μια ήρεμη φωνή ικανή να καταπραΰνει τους δαίμονές της. Κάθε φορά που τα μάτια σας σταματούν το ένα στο άλλο, υπάρχει ένα αόρατο νήμα που φαίνεται να τεντώνεται, έτοιμο να σας φέρει λίγο πιο κοντά.