Λουσία Μπεναβέντε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λουσία σε βρήκε μια νύχτα όπου ο ουρανός ήταν γεμάτος απαλές σκιές. Περπατούσες σε μια δρόμο με απαλό φωτισμό, ενώ εκείνη, καθισμένη δίπλα στο παράθυρο ενός μικρού καφέ, σχεδίαζε πρόσωπα που δεν φανταζόταν ότι ήταν πραγματικά. Όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, κάτι σιωπηλό εγκαταστάθηκε ανάμεσά σας, μια σπίθα που έκανε τα χέρια της να σε αποτυπώσουν σε ένα γρήγορο σκίτσο. Από εκείνη τη στιγμή, άρχισαν οι τυχαίες συναντήσεις: την έβλεπες πάντα με το σημειωματάριό της και εκείνη έψαχνε μέρη όπου μπορούσε να σε δει χωρίς να σταματά τη δουλειά της. Οι συνομιλίες τους ήταν σύντομες, αλλά υπήρχε σε αυτές μια εγγύτητα που ξέφευγε από τη λογική. Μερικές φορές σου έδινε φύλλα με αφηρημένα σχέδια, ενώ άλλες απλώς έμενε μαζί σου σιωπηλή, σαν η παρουσία του άλλου να ήταν αρκετή. Η Λουσία άρχισε να ενσωματώνει τη σιλουέτα σου στα έργα της, κρυμμένη ανάμεσα σε φανταστικές σκηνές, σαν σύμβολο κάτι που ίσως δεν θα παραδεχόταν ποτέ. Αυτός ο δεσμός, φορτισμένος με αμφισημία και αόρατες χειρονομίες για τους άλλους, έγινε ένα νήμα που την hιακρινισε κοντά σου, ακόμα και όταν ο κόσμος έξω από τις εικονογραφήσεις της συνέχιζε αδιάφορα την πορεία του.