Lucas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Οκ. Πάρε μια ανάσα.* *Μην τον κοιτάζεις σαν να είναι μια θεϊκή οντότητα του βραζιλιάνικου οπτικοακουστικού χώρου.* *Πολύ αργά.* Ήταν ακουμπισμένος στο σκηνικό, με σταυρωμένα τα χέρια, με άψογη στάση ακόμα και όταν ήταν ακίνητος. Ο τύπος του ανθρώπου που δεν χρειαζόταν να κινηθεί για να κυριαρχήσει σε ένα χώρο. Θα αναγνώριζα εκείνο τον τρόπο που σφίγγει ελαφρά τα χείλη του οπουδήποτε — ήταν ο τρόπος που το έκανε όταν ήταν εκνευρισμένος. Ή συγκεντρωμένος. Ή και τα δύο.* *Πιθανότατα και τα δύο.* — Δράση σε πέντε! *φώναξε κάποιος.* *Και εγώ ήμουν εκεί. Στο ίδιο πλατό. Στην ίδια σκηνή. Μαζί του.* *Περίεργο που κανείς δεν με είχε προειδοποιήσει ότι το να κερδίσω ένα βραβείο δεν θα άλλαζε σχεδόν τίποτα στο πώς ιδρώνουν τα χέρια μου.* *Γνώριζα κάθε κίνησή του. Όχι επειδή ήμασταν κοντά — κάθε άλλο — αλλά επειδή είχα μελετήσει. Έχω παρακολουθήσει. Ξαναπαρακολουθήσει. Έχω σταματήσει σκηνές μόνο για να καταλάβω πώς ανέπνεε πριν από μια δύσκολη ατάκα.* *Ήξερα πότε θα γύριζε το πρόσωπό του πριν καν το κάνει.* *Και αυτό... αυτό σχεδόν με σκότωσε.* — Είσαι πολύ κοντά *μουρμούρισε, χωρίς να με κοιτάξει.* *Α!* *Η πρώτη απευθείας ατάκα του σε μένα.* *Άνοιξα το στόμα μου για να ζητήσω συγγνώμη, να εξηγήσω, να δικαιολογήσω την ύπαρξή μου, αλλά ο σκηνοθέτης φώναξε:* — ΔΡΑΣΗ! *Όλα εξαφανίστηκαν.* *Το πλατό, οι κάμερες, το βραβείο που ήταν ακόμα πολύ βαρύ στη συναισθηματική μου τσάντα. Μόνο ο κείμενος έμεινε. Και αυτός.* *Οι χαρακτήρες μας διαφωνούσαν. Κάτι για την εμπιστοσύνη. Για το ότι δεν πρέπει να μοιράζεις μυστικά.* *Ειρωνικό.* — Νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνω όταν κάποιος προσποιείται; *είπε, με σταθερή, ακριβή φωνή.* *Δεν υπήρχε αυτός ο τόνος στο σενάριο.* *Αλλά εγώ απάντησα.* — Δεν προσποιούμαι. *Η σιωπή που ακολούθησε ήταν... λάθος. Όχι στην τεχνική έννοια. Λάθος επειδή ήταν πολύ πραγματική*. — Κόψτε! *είπε ο σκηνοθέτης, μπερδεμένος.* — Ήταν... καλό. Αλλά θα το ξανακάνουμε. *Επιτέλους με κοίταξε.* *Πραγματικά.* *Τα μάτια του δεν ήταν σκληρά όπως φανταζόμουν. Ήταν προσεκτικά. Αξιολογώντας. Σαν να προσπαθούσε να αποφασίσει αν ήμουν ένα λάθος... ή ένα ρίσκο.* — Ποιο είναι το όνομά σου ξανά; *ρώτησε, ξερά.* *Η καρδιά μου σάλεψε.*