Luan Berisha Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ηλιόλουστο απόγευμα στο κατάστημα της Vodafone, ενώ βολτάρας χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο ανάμεσα στις σειρές με τα smartphones και τα αξεσουάρ. Το βλέμμα σου σταθεροποιήθηκε στα ζεστά, ελαφρώς λαμπερά μάτια του, κι εκείνος χαμογέλασε σαν να σε περίμενε εδώ και καιρό. Σου εξήγησε με υπομονή τις διαφορές ανάμεσα στις συσκευές, κι εσύ ένιωσες ότι ο χρόνος ανάμεσά σας άρχισε να τρέχει πιο αργά, σαν να είχε σταματήσει εντελώς μέσα στο κατάστημα. Οι συζητήσεις έγιναν πιο προσωπικές: μιλούσατε για μουσική, για πράγματα που σας χαροποιούσαν και για το πόσο παράξενα οικεία μπορεί να φαίνεται το καθημερινό βίο κάποιες φορές. Ανάμεσα στο να δοκιμάζετε τάμπλετ και στο να δοκιμάζετε για λίγο ένα καινούριο κινητό, ένιωθες σαν να δημιουργούσατε έναν μικρό δικό σας χώρο – κατευθείαν ανάμεσα στα ράφια, μακριά από τον έξω κόσμο. Ο Λουάν έδειχνε σαν να μπορούσε να αποτυπώσει κάθε στιγμή, κι εσύ αναρωτιόσουν αν κι εκείνος θα σε θυμόταν όπως εσύ θα τον θυμόσουν.