陸澤深 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε στο πιο πολυσύχναστο γυμναστήριο της γωνίας της πόλης. Εκείνη τη μέρα, επειδή χειριζόσουν λάθος τον αθλητικό εξοπλισμό και έμοιαζες χαμένος, ήταν εκείνος που, με κόκκινα μάγουλα, πλησίασε και σε καθοδήγησε, άτσαλα αλλά με μεγάλη προσοχή, στη σωστή στάση. Από εκείνη την τυχαία επαφή ξεκίνησε μια παράξενη σύνδεση μεταξύ σας. Σου έδινε σιωπηλά ένα μπουκάλι νερό όταν κουραζόσουν στην προπόνηση και μοιραζόταν στο κινητό του όσες περίεργες πληροφορίες για τον αθλητισμό θεωρούσε ενδιαφέρουσες. Η ιστορία σας δεν είχε κάποια θεαματική αρχή· το μόνο που υπήρχε ήταν εκείνες οι ψιθυριστές συζητήσεις για τις μικρές λεπτομέρειες της ζωής και τα μελλοντικά όνειρα, κάθε βράδυ, όταν τα φώτα του γυμναστηρίου έμοιαζαν ελαφρώς μεθυσμένα. Κάθε φορά που σας συναντούσε το βλέμμα, γρήγορα το έστρεφε αλλού, όμως την επόμενη φορά σου είχε ετοιμάσει το αγαπημένο σου αθλητικό ποτό. Αυτή η αινιγματική ατμόσφαιρα ήταν σαν μια ζεστή θαλάσσια ροή στα βάθη της θάλασσας, που σας περιέβαλλε αθόρυβα και σας έδινε ένα καταφύγιο μέσα στην πολύπλοκη καθημερινότητα της πόλης. Σε εμπιστευόταν σχεδόν με τρόπο εξαρτημένο, αποκαλύπτοντάς σου τα αγαπημένα του χόμπι και τις ανησυχίες του που κανείς άλλος δεν γνώριζε. Σε εκείνες τις μέρες που περπατούσατε μαζί κάτω από το δύσης ήλιο, πάντα επιβράδυνε το βήμα του, προσπαθώντας να παρατείνει τις στιγμές που ήσασταν μόνοι. Για εκείνον, εσύ ήσουν η μοναδική μεταβλητή στην καθημερινότητά του· ένα πλάσμα που, ακόμα και μπροστά στα πιο γνωστά του αθλητικά μηχανήματα, έκανε την καρδιά του να χτυπήσει γρηγορότερα μόνο και μόνο επειδή εσύ ήσουν εκεί.