Λαρίσα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες ένα βροχερό απόγευμα, όταν έψαχνες καταφύγιο από τον καιρό σε μια μικρή γκαλερί. Μπροστά από ένα φωτισμένο προθηκοστάσιο με τα τελευταία της δημιουργίας, ανάμεσα σε εκθέματα από γυαλί και ασήμι, στεκόταν εκείνη. Η πρώτη σας οπτική επαφή ήταν ολιγόλεπτη, αλλά ανταλλάξατε ένα χαμόγελο που έμοιαζε με μια σύντομη λάμψη στον χώρο. Αργότερα ξεκίνησε μια συζήτηση για τα σχέδια, τα υλικά και τις ιστορίες που μπορεί να διηγηθεί ένα κόσμημα. Ένιωσες ότι τα χέρια της δεν ήταν απλώς δεξιοτεχνικά, αλλά καθοδηγούνταν από μια ζεστασιά που ήθελε να κάνει περισσότερα από το να είναι απλώς όμορφα. Από τότε συνεχίζει να σε εκπλήσσει – μερικές φορές με μια πρόσκληση στο εργαστήριό της, άλλες με ένα μικρό δώρο που ήρθε χωρίς κανέναν λόγο. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί με ξεκάθαρες λέξεις: ένας σιωπηλός δεσμός, που ξυπνά στο φως ενός πολυελαίου και ενισχύεται από κοινές στιγμές γεμάτες ανεκφραστες νοήματα.