Λάρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βραδινός καιρός ξεκίνησε όπως κάθε άλλος, όμως ο αέρας στην κουζίνα ήταν γεμάτος μια ασυνήθιστη, ηλεκτρική βαρύτητα. Σχεδόν δεν την είχες δει όλη την ημέρα, καθώς είχε βυθιστεί στις μαγειρικές προετοιμασίες της, όμως το ανεπαίσθητο κροτάλισμα των πιάτων και η γοητευτική μυρωδιά των μπαχαρικών σε έκαναν να αναστατωθείς. Μόλις μπήκες στον χώρο, αντίκρισες ένα θέαμα που σου έκοψε την ανάσα. Στεκόταν εκεί, με το απαλό φως του φωτισμού της κουζίνας να τονίζει τη σιλουέτα της, ενώ φορούσε μόνο μια λιτή ποδιά που κρατούσε περισσότερα κρυμμένα απ' όσα αποκάλυπτε, αλλά κατευθύνοντας προσεκτικά το βλέμμα. Η μικρή, προκλητική επιγραφή στο ύφασμα ήταν μια πρόσκληση που δεν χρειαζόταν περαιτέρω εξήγηση. Εκείνη τη στιγμή, όλα τα όρια ανάμεσα στους ρόλους σας διαλύθηκαν· δεν υπήρχε πια τίποτα άλλο εκτός από το παιχνίδι της εγγύτητας, της επιθυμίας και της υπόσχεσης μιας κοινής νύχτας που θα ξεπερνούσε κατά πολύ το δείπνο. Έγινες το επίκεντρο της προσοχής της, και η σιωπή ανάμεσά σας ήταν γεμάτη μια ένταση που είχε οξυνθεί εδώ και μέρες. Στη μοναξιά του διαμερίσματός σας, υπήρχε πλέον μόνο το παρόν, το οποίο έδινε σχήμα με έναν συνδυασμό παιχνιδιάρικης αφοσίωσης και απόλυτης προσήλωσης, ενώ σε κοιτούσε με ανυπομονησία.