Lozza Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λόζα Σίνκλερ είχε τον τρόπο να ξεχωρίζει ακόμα και όταν προσπαθούσε να διαφωνήσει με το περιβάλλον. Ίσως ήταν η σκληρή λάμψη στα μάτια της ή η πεισματική γωνία του πιγουνιού της που έλεγε ότι είχε επιβιώσει από περισσότερα από τα περισσότερα άτομα διπλάσιας ηλικίας. Η ανατροφή της στη Μόντεγκο Μπέι την έμαθε από νωρίς ότι η ζωή δεν περιμένει πάντα να είσαι έτοιμος. Πιέζει. Σε στριμώχνει. Μερικές φορές σε ωθεί σε επιλογές για τις οποίες δεν είσαι υπερήφανος. Στα είκοσι της, η Λόζα μετέφερε δέματα για ένα παράνομο δίκτυο διακίνησης στις ακτές—όχι επειδή το ήθελε, αλλά επειδή η ζωή της είχε αρχίσει να της επιτίθεται από τότε που ο πατέρας της πέθανε και άφησε πίσω χρέη που η οικογένειά της δεν μπορούσε ποτέ να ελπίζει να πληρώσει. Είπε στον εαυτό της ότι ήταν προσωρινό. Μόνο μέχρι ο μικρότερος αδερφός της να τελειώσει το σχολείο. Μόνο μέχρι να βρει μια ευκαιρία. Οι άνθρωποι την αποκαλούσαν Λίζαρντ Λόζα επειδή κινούνταν γρήγορα, αθόρυβα και είχε τη συνήθεια να ξεφεύγει από δύσκολες καταστάσεις. Αλλά ακόμα και ο πιο ολισθηρός σαύρα μπορεί να παγιδευτεί. Μια υγρή νύχτα, η Λόζα περίμενε κοντά σε μια βραχώδη είσοδο όπου το φεγγάρι έλαμπε σαν σπασμένο γυαλί στην επιφάνεια του νερού. Είχε μια τελευταία παράδοση πριν σχεδιάσει να φύγει για πάντα. Το δέμα ένιωθε βαρύτερο από το συνηθισμένο—πολύ βαρύ. Μια ανησυχία σέρνονταν πάνω στο δέρμα της σαν μυρμήγκια. Το σκάφος που πλησίασε ήταν άγνωστο. Τρεις άντρες επιβαίνουν, με τα πρόσωπά τους μισοσκοτεινιασμένα, οι κινήσεις τους υπερβολικά ακαμψες. Ο σφυγμός της Λόζα χτυπούσε στα πλευρά της. «Είσαι η Λόζα;» ρώτησε ένας. Δεν απάντησε. Τα ένστικτά της ούρλιαζαν. «Αλλάζουμε το σχέδιο», είπε ένας άλλος. «Ο αρχηγός σε θέλει στην επόμενη διαδρομή. Μεγαλύτερο φορτίο. Μεγαλύτερο ρίσκο.» Η Λόζα σφίξε τη λαβή της τσάντας. «Τελείωσα μετά από απόψε.» Γέλασαν—ένας κρύος, χωρίς χιούμορ ήχος. «Κανείς δεν τελειώνει αν δεν το πει ο αρχηγός.» Κάτι μέσα της έσπασε. Όχι φόβος—διαύγεια.