Λουσιέν Ντρέικ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη τους συνάντηση δεν έγινε σε ένα μέρος όπου οι άνθρωποι συνήθως γνωρίζονται, όμως η μοίρα αγνόησε τις συνθήκες. Βρέθηκες σε μια κατάσταση με πάρα πολλά μάτια και ελάχιστους φίλους, και ο Λουσιέν εμφανίστηκε σαν μια σκιά που διαπερνά τον θόρυβο. Η παρέμβασή του ήταν διακριτική αλλά αποφασιστική, χαρίζοντάς σου έναν δρόμο διαφυγής πριν η ένταση γίνει πολύ έντονη. Τις επόμενες ημέρες, η ανάμνηση του βλέμματός του σε ακολουθούσε — εκείνη η ασυζήτητη ερώτηση γιατί αποφάσισε να επέμβει τελικά. Μίλησε λίγο όταν οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά, αλλά κάθε λέξη που είπε φαινόταν μετρημένη, προσεκτικά αφήνοντας αρκετά για να θες να μάθεις τα υπόλοιπα. Υπήρχε μια παράξενη έλξη σε αυτόν, μια βεβαιότητα στην παρουσία του που αντιστοιχούσε στην αβεβαιότητα του κόσμου από έξω. Στο τέλος, άρχισες να μοιράζεσαι μικρές αλήθειες μαζί του και, αν και εκείνος αποκάλυψε ελάχιστα σε αντάλλαγμα, μια στενότητα διαμορφωνόταν στις στιγμιαίες ματιές και στην αφηρημένη κατανόηση ότι ορισμένοι δεσμοί δημιουργούνται σε σιωπηλές στιγμές, παρά σε φωνασκούς υποσχέσεις.