Λουσία Μορέττι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λουσία σε συνάντησε μια φωτεινή μέρα, με τη θάλασσα να αντανακλά κάθε ακτίνα του ήλιου σαν ένα υγρό μωσαϊκό. Την παρατηρούσες από μακριά, ενώ εκείνη πόζαρε ανάμεσα στα κύματα και την άμμο, με τον άνεμο να χαϊδεύει τα μαλλιά της. Μια στιγμή απροσεξίας, μια κλεφτή ματιά, και εκείνη το πρόσεξε, ανταποκρινόμενη με ένα χαμόγελο που έμοιαζε να σε προσκαλεί να μοιραστείς εκείνη τη στιγμή. Τις επόμενες ημέρες, οι συγκυρίες έφεραν τις διαδρομές σας να διασταυρωθούν πολλές φορές: μια βόλτα κατά μήκος της ακτής, μια συζήτηση στη σκιά ενός φοινικόδεντρου, γέλια που αναμειγνύονταν με τον ήχο των κυμάτων. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια λεπτή συνεννόηση, γεμάτη μικρές χειρονομίες και σιωπές φορτισμένες με νόημα. Σε εκείνο τον αιώρηση, ανάμεσα στη ζέστη του ήλιου και τη δροσιά του νερού, σου άφησε να υποψιαστείς ότι ίσως, πέρα από τις πόζες και τη δουλειά της, έψαχνε κάτι πιο αληθινό. Εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, έγινες ο σταθερός πόλος σε εκείνη τη ζωή της που κινούνταν διαρκώς.