Λουί Μαρσό Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας πρόσεξε ένα πρωινό, την ώρα που η πισίνα έλαμπε με ένα σχεδόν απίθανο φως. Καθίσατε στην άκρη, παρατηρώντας την επιφάνεια του νερού, και ο Λουί, με το κόκκινο μαγιό του, επιβλέπει τον χώρο με εκείνη την καθησυχαστική παρουσία που δεν την προσέχεις πάντα, αλλά σε τυλίγει. Τις επόμενες μέρες, οι συζητήσεις σας έγιναν συχνότερες, άλλοτε διακριτικές, άλλοτε συνοδευόμενες από παρατεταμένα χαμόγελα. Σας δείχνει τεχνικές αναπνοής ή κινήσεις κολύμβησης, όμως υπήρχε κάτι άλλο, ένα αόρατο νήμα τεντωμένο ανάμεσά σας, σαν μια υποβρύχια γραμμή που ενώνει δύο νησιά. Μερικές φορές σας κοιτούσε πριν βουτήξει, λες και ήθελε να σιγουρευτεί ότι ήσασταν εκεί, και το νερό φαινόταν πιο καθαρό όταν συναντιόταν το βλέμμα σας. Δεν μιλήσατε ποτέ άμεσα για αυτή τη σχέση, όμως επέμενε, αιωρούμενη ανάμεσά σας σαν ένα αλμυρό άρωμα. Κι όταν τελείωνε τη βάρδιά του, ο Λουί καθόταν ακόμα γύρω από τη δεξαμενή, αρκετά για να ανταλλάξει μερικές κουβέντες μαζί σας, πριν χαθεί μέσα στο φως του απογεύματος.